Μία από τις πιο γνωστές τοπικές γεύσεις είναι η περίφημη σφακιανή πίτα με μέλι φτιαγμένη με τοπική μυζήθρα. Ξεχωριστή θέση στην σφακιανή κουζίνα έχουν επίσης, το τσιγαριαστό αρνί, το πιλάφι, τα σύγκλινα, το σταμναγκάθι και τα τοπικά παξιμάδια καθώς και όλα τα γαλακτοκομικά προϊόντα και τα  άριστης ποιότητας τοπικά κρέατα.

Ένα ξεχωριστό έθιμο όμως των Σφακίων, το οποίο είναι και δείγμα αλληλεγγύης των Σφακιανών, είναι η κουρά των προβάτων. Η κουρά είναι ένα έθιμο κατά το οποίο όλοι οι κάτοικοι ενός χωριού βοηθούν στο κούρεμα του μαλλιού των αιγοπροβάτων. Ο ιδιοκτήτης του κοπαδιού για να τους ευχαριστήσει οργανώνει μετά το κούρεμα μεγάλο γλέντι και φαγοπότι.

Even though the mountainous area of Sfakia was very difficult to approach, it had been strongly connected with the history and civilization of the first-Minoan period (3500  2025 BC), especially the cities of Anopolis, Aradena and Askifou. Prehistoric residents seem to have preferred the coastline (Tarra, Phoenix, Pikilassos). Since the end of the Neolithic period there has been evidence of ancient habitation on Madares, near some mitata (small buildings where the shepherds used to rest and produce their delicious cheese). During the Hellenistic and Classical period the people of Sfakia got away from the coast and built strong walls to protect themselves from the enemies. This was probably due to an increase in piracy and the political insecurity due to the war in the area. During the Roman domination, coastal cities gradually started existing again, till the end of this period when there were much more.